Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Θησαυρός το παγωμένο μεθάνιο

Περισσότερη ενέργεια από το σύνολο των γνωστών αποθεμάτων πετρελαίου, άνθρακα και φυσικού αερίου μπορεί να κρύβουν οι ποσότητες παγωμένου μεθανίου που έχουν εντοπιστεί σε πολλές θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη.

Πρόκειται για υδρίτες μεθανίου, δηλαδή μεθάνιο που έχει εμπλουτιστεί με νερό και έχει στερεοποιηθεί από την υψηλή πίεση και τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν σε μεγάλα βάθη.
Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, πολλές εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είχαν σε μεγάλη υπόληψη τους συγκεκριμένους ενυδατωμένους υδρογονάνθρακες επειδή μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στα θαλάσσια γεωτρύπανα αλλά και επειδή ο συμβατικός τρόπος εξόρυξής τους προκαλούσε τεράστιο θόρυβο.
Ομως μια πρόσφατη μελέτη που, σύμφωνα με τους «Sunday Times», διενεργήθηκε από τη Statoil, κρατική εταιρεία πετρελαίου της Νορβηγίας, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην παγκόσμια παραγωγή φυσικού αερίου, δείχνει ότι η ενεργειακή σημασία των υδριτών μεθανίου πρέπει να επανεκτιμηθεί.
Το παγωμένο μεθάνιο, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι αρκετό για να καλύψει τις παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες για δεκαετίες ή για αιώνες. «Τα ενεργειακά αποθέματα που εμπεριέχονται στο μεθάνιο υπό τη μορφή υδριτών είναι τεράστια», ανέφερε ο Εσπεν Αντερσεν, που είναι διευθυντής εξορύξεων μη συμβατικών υδρογονανθράκων στην εταιρεία.
«Πιθανώς κρύβουν περισσότερη ενέργεια από το σύνολο των αποθεμάτων των γνωστών ορυκτών καυσίμων». Η νορβηγική μελέτη έρχεται να προστεθεί στην ενθουσιώδη ανακοίνωση της Ιαπωνικής Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου, Αερίου και Μεταλλευμάτων που διενήργησε δοκιμαστικές γεωτρήσεις σε υδρίτες μεθανίου στα ανοικτά των νοτιοδυτικών ακτών της χώρας.
Οι Ιάπωνες θεωρούν ότι εντός του έτους θα εξορύξουν τις πρώτες ποσότητες αερίου και πως τα αποθέματα είναι αρκετά για να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες για 300 χρόνια.
Μέχρι τώρα, μεγάλα αποθέματα ενυδατωμένων υδρογονανθράκων πιστεύεται ότι βρίσκονται στην Κίνα, τη Νότια Κορέα και την Ινδία. Οι υδρίτες μεθανίου δημιουργούνται βαθιά σε θαλάσσια ιζήματα, εκεί όπου το αέριο παράγεται από χημικές αντιδράσεις ή από μικρόβια που αποδομούν την οργανική ύλη.
Το αέριο στη συνέχεια ακολουθεί ανοδική πορεία μέχρι που πλησιάζει τον πυθμένα. Τα ιζήματα εκεί έχουν πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία.
Εξαιτίας της μεταβολής της θερμοκρασίας, τα μόρια του μεθανίου σχηματίζουν ασθενείς χημικούς δεσμούς με τα μόρια του νερού, δημιουργώντας συμπαγείς υδρίτες.
Ομως, για να ισχυροποιηθούν αυτοί οι χημικοί δεσμοί, απαιτούνται υψηλές πιέσεις, γι' αυτό και οι υδρίτες σχηματίζονται σε βάθη μεγαλύτερα από 600-700 μέτρα.
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου